Ofta kredo estas ke oni detruitos la mondo, tiel ofta ke ĝi ofte estas la temo de ŝercoj kun la teksto "La fino de la mondo estas proksima". Sed ĉu la Biblio vere diras ke oni detruitos la mondon, la teron mem?

La mallonga respondo estas "Ne!" La Biblio efektive deklaras la malon, en Eklezioj 1:4, "Generacio iras, kaj generacio venas, sed la tero restas ĉiame." Tio estas tre simpla aserto, lasante nenion lokon por miskompreno. Ĝi klare diras al ni ke ĉiam estos planedo Tero, ke ĝi neniam estos detruita.

Pli ol tio, la Biblio ankaŭ klarigas, denove deklarita en maniero kiu lasas neniun eblecon por miskompreno, ke ankaŭ estos homoj loĝantaj sur la tero eterne. ĉi tio troviĝas en Psalmo 37:29, "La justulo posedos la teron, kaj ili vivos eterne sur ĝi."

Tio certe trankviliĝas nin, sed ĝi levas la demandon: kion signifas 1 Johano 2:17 kiam ĝi diras, "Krome, la mondo forpasas kaj siajn deziroj ankaŭ"? Kiel la mondo povas forpasi, sed la tero restas eterne? La respondo estas aludita en la sekvaj vortoj, "Sed tiu, kiu faras la volon de Dio restas ĉiame." Tre evidente, la "mondo" ne rilatas al la fizika planedo en ĉi tiu kunteksto. Estas aliaj ekzemploj de ĉi tiu uzo de "mondo". 2 Petro 2:5, diras, "Li ne sindetenis de punado la antikva mondo, sed konservis Noaon, predikiston de justeco, sekura kun sep aliaj, kiam li alportis inundon sur mondon de malpiuloj homoj." Poste, Petro diris, (2 Petro, 3:6), "Per tiaj rimedoj la mondo de tiu tempo suferis detruon kiam oni inunditis ĝin kun akvo." Ĉi tiuj estas klare referencoj al la inundo, kiam Jehovo purigis la teron de malpiuloj homoj, kiuj vivis por detrua memindulgo kaj sensaj plezuroj antaŭ ĉio alia.

Ni devus kompreni ke "mondo" en ĉi tiu kunteksto rilatas al la popolo,

la amaso de la homaro, kiu vivas en difinita tempo, kaj la speco de socio, kiun ili produktis. Oni uzas la vorton tiamaniere en 1 Johano 5:19, "Ni scias, ke ni originas de Dio, sed la tuta mondo kuŝas en la potenco de la malbonegulo." Ĉi tie Johano kontrastas Kristanojn kun la resto de la homa socio. Pri liaj sekvantoj, Jesuo, preĝante al Dio, diris ĉi tion (Johano 17: 15-16), "Mi ne petas, ke vi forprenu ilin el la mondo, sed ke vi gardu ilin pro la malbonegulo. Ili ne estas parto de la mondo, same kiel mi ne estas parto de la mondo."

Tio estas la kunteksto en kiu "la mondo forpasas". 2 Petro, 3:7-10 diras ĝin tiel, "Sed per la sama vorto la ĉielo kaj la tero kiuj nun ekzistas, estas rezervitaj al fajro kaj estas konservataj ĝis la tago de juĝo kaj de detruo de la malpiuloj. Tamen, ne lasu ĉi tion eskapi vian avizon, amataj, ke unu tago estas kun Jehovo kiel mil jaroj kaj mil jaroj kiel unu tago. Jehovo ne estas malrapida pri sia promeso, kiel iuj homoj konsideras malrapidecon, sed li estas pacienca kun vi, ĉar li ne deziras ke iu ajn estu detruita, sed deziras ke ĉiuj atingu penton. Sed la tago de Jehovo venos kiel ŝtelisto, en kiu la ĉielo forpasos kun bruego, sed la elementoj estas intense varmaj dissolviĝos, kaj la tero kaj la verkoj en ĝi estos elmontritaj."

Tiam kio okazos? Petro daŭrigas en verso 13, "Sed estas novaj ĉieloj kaj nova tero kiujn ni atendas laŭ lia promeso, kaj en ĉi tiuj justeco loĝos." Tio estos kiam la promeso de Jehovo en Psalmo 37 plenumos, "La justuloj posedos la teron, kaj ili vivos eterne sur ĝi." Ili vivos sur nova tero, en nova monda sistemo, en nova speco de socio, kaj tio estos la Regno de Jehovo!

Se vi havas demandon pri ĉi tiu aŭ iu ajn alia temo, bonvolu demandi per retpoŝto.