La nomo Jesuo, kiel multaj hebreaj nomoj, ankaŭ havas signifon. Ĝi signifas "Jah savas" aŭ "Jah estas savo", aŭ ion similan. La nomo "Jesuo" devenas de la greka vorto, kiu estis uzata por verki la evangeliojn, kaj lia propra nomo estus "Jehoŝuah" aŭ "Jeŝuah". La signifo de lia nomo estas taŭga, ĉar li konsentis naskiĝi kiel homo, por ke la homaro povu esti savita. Savita de kio? De la peko, kiun la Biblio priskribas kiel kaŭzitan al la homaro per la malobeo de la unua homo, Adamo. Ĉi tio estas priskribita en Marko 10:45, "Ĉar la Filo de homo venis, ne por esti servata, sed por servi kaj por doni sian vivon kiel elaĉetomonon por multaj." La sama komento estas konfirmita en Mateo 20:28, "Kiel la Filo de homo venis, ne por esti servata, sed por servi kaj por doni sian vivon kiel elaĉetomonon por multaj." Ambaŭ konfirmas, ke Jesuo estas la savo de la homaro, ĉar li venis kiel homo por elaĉetomonigi la homaron, por ke ni povu esti liberigitaj de la efikoj de la origina malobeo kaj ĝiaj konsekvencoj.

En ĉi tiu kazo, la elaĉeto ne estis mono, ĝi estis vivo, la propra vivo de Jesuo. Li interŝanĝis la valoron de sia vivo kontraŭ la valoro de la originala homa vivo, tiu de Adamo. Tial, la Biblio diras, en 1 Kor., 15:45-47 "Tiel estas skribite: 'La unua homo Adamo fariĝis vivanta homo.' La lasta Adamo fariĝis viviganta spirito. Tamen, ne la spirita estas unua. La fizika estas unua, kaj poste la spirita. La unua homo estas el la tero kaj el polvo; la dua homo estas el la ĉielo."

Do, la unua Adamo perdis vivon por ni, sed la dua Adamo, klare

identigita kiel Jesuo Kristo, pagis elaĉetomonon per sia propra vivo por nuligi tion, kion Adamo faris. Vivon por vivo, efektive!

Nur imagu, la vivo de la persono priskribita en Johano, 1:3, estas la persono, kiu kreis ĉion, kio ekzistas: "Ĉio veniĝis en ekesto per li, kaj sen li eĉ ne unu afero veniĝis en ekesto." – "La Vorto" kiel oni lin nomis. Ĉi tiu persono konsentis veni en la mondon kiel homo por profitigi nin kaj inversigi la damaĝon, kiun Adamo kaŭzis per sia malobeo. Farante tion, li rezignis sian pozicion en la Ĉielo kaj venis sur la teron kiel homo anstataŭ la potenca anĝelo, kiu li estis en la Ĉielo, kaj li faris tion laŭ la peto de Jehovo kaj kun lia plena aprobo (Mateo, 3:17, "Ĉi tiu estas mia Filo, la amata, kiun mi aprobis.") Nur pripensu la amon, kiun Jesuo devas havi al ni por volonte fari tion! Nur pripensu la amon, kiun Jehovo devas havi al ni por aranĝi, ke tio okazu! Johano 4:16 diras, "Kaj ni konis kaj kredis la amon, kiun Dio havas al ni. Dio estas amo." kaj Johano, 14:21 diras: "Kaj kiu min amas, tiu estos amata de mia Patro, kaj mi lin amos kaj montros min al li."

La demando vere reduktiĝas al ĉi tio: ĉu ni amas Jesuon? Se jes, ĉu ni fidas je tio, kion li diris, kaj ĉu ni montras ĝin? Ĉu ni utiligos tion, kion implicas la signifo de lia nomo?

Se vi havas demandon pri ĉi tiu aŭ iu ajn alia temo, bonvolu demandi per retpoŝto.