Se homoj estas animoj kaj ne posedas nemorteblan animon, kaj se la animo mortas kiam la persono mortas ĉe la fino de sia vivo, ĉu ekzistas io pli?

Oni ofte kredas ke bonaj homoj iras al la Ĉielo kaj malbonaj homoj iras al Infero. Kelkaj kredas, ke tiuj en la mezo, tiuj, kiuj estas nek bonaj nek malbonaj, iras al loko de purigo nomata Purgatorio. Tamen, se ni ne posedas nemorteblajn animojn en ni kiuj postvivas la morton, kiel ili povas iri al tiuj lokoj?

Denove, la mallonga respondo estas ke ili ne povas. Mortinta animo ne povas iri ien ajn, krom en tombon aŭ alian lokon por mortintaj korpoj. En la Hebrea parto de la Biblio la vorto "Ŝeol" estas uzata por priskribi la staton de la mortintoj. En la Grekaj skribaĵoj, la ekvivalenta vorto estas "Hades". La sola parto de ni kiu restas, se oni povas nomi ĝin tiel, estas la memoro de Jehovo pri ni kiel individuoj.

Johano 5:28-29 diras: "Ne miru pri tio, ĉar venas la horo kiam ĉiuj, kiuj estas en la tomboj aŭdos lian voĉon"kaj elvenu, tiuj, kiuj faris bonajn aferojn al releviĝo de vivo; kaj tiuj, kiuj faris malbonajn aferojn, al releviĝo de juĝeco." Ĉi tiu temo de releviĝo al homa vivo estis ofte parolata de Jesuo kaj la skribantoj de la grekaj skribaĵoj.

Ekzemploj troviĝas en Agoj 24:15, "Kaj mi havas esperon al Dio, kiun ankaŭ ĉi tiuj homoj antaŭĝojas, ke estos releviĝo de la justuloj kaj la maljustuloj."

La apostolo Paŭlo parolis pri tio en 1 Korintanoj 15:21: "Ĉar kiel morto venis tra homo, tiel ankaŭ la releviĝo de la mortintoj venas per homo."<

Fakte, li nomis ĝin primara doktrino en sia letero al la Hebreoj, ĉapitro 6:1-2, "Tial, ĉar ni jam postiris preter la baza doktrino pri Kristo, ni

antaŭeniru al matureco, ne metante denove fundamenton, nome, penton de mortaj faroj kaj fidon al Dio, la instruon pri baptoj kaj la surmetadon de la manoj, la releviĝon de la mortintoj kaj eternan juĝon." Klare, por fruaj kristanoj, la releviĝo de la mortintoj estis baza kredo.

Jesuo mem konfirmas tion ĉi en Johano 11:24-25: "Marta diris al li: ′Mi scias, ke li releviĝos en la releviĝo en la lasta tago.′ Jesuo diris al ŝi: ′Mi estas la releviĝo kaj la vivo; kiu kredas al mi, eĉ se li mortos, tiu vivos;′"

Jesuo ankaŭ atentigis pri la intencoj de Jehovo kiam li faris la komenton registritan en Luko 20:37-38, "Sed ke la mortintoj estas relevigitaj, eĉ Moseo sciigis en la rakonto pri la dorna arbetaĵo, kiam li nomas Jehovon ′la Dio de Abrahamo kaj Dio de Isaako kaj Dio de Jakobo.′ Li estas Dio, ne de la mortintoj, sed de la vivantoj, ĉar ili ĉiuj vivas por li." Eĉ tiuj el liaj fidelaj servistoj, kiel Abrahamo, Isaako kaj Jakobo, kiuj mortis en antikvaj tempoj Jehovo konsideras esti vivanta, ĉar li memoras ilin kaj revivigos ilin en la ĝusta tempo.

Tio povus ankaŭ esti la sama por ni. Tio estas la promeso de Jehovo se ni praktikas fidon al Jesuo Kristo. La promeso troviĝas en Johano 3:16-17, "Ĉar Dio tiel amis la mondon, ke li donis sian solenaskitan filon, por ke ĉiu, kiu praktikas fidon al li, ne pereos, sed havos eternan vivon."Ĉar Dio sendis sian filon en la mondon ne por ke li juĝu la mondon, sed por ke la mondo estu savita per li. Kiu ajn kredas al li, tiu ne estos juĝata."

Neniu juĝo, sed resurekto al vivo, en kiu ni povas havi la benon kaj aprobon de Jehovo.

Se vi havas demandon pri ĉi tiu aŭ iu ajn alia temo, bonvolu demandi per retpoŝto.