En Mateo ĉapitro 24, Jesuo donis plurajn signojn kiuj estus ŝajnaj dum la tempo kiam li revenis kaj ĉeestis denove. Liaj disĉiploj demandis lin (verso 3), "Diru al ni, kiam ĉi tiuj aferoj estos, kaj kio estos la signo de via ĉeesto kaj de la fino de la sistemo de aferoj?" Rimarku ke ili menciis du eventoj kaj ligitis ilin kune: 1) la ĉeesto de Jesuo, kaj 2) la konkludo de la sistemo de aferoj.

Jesuo respondis per priskribo de pluraj signoj, sed ankaŭ li donis kelkaj avertoj. Mi sugestas, ke vi legu la tutan ĉapitron por kompreni la kuntekston de tio, kion Jesuo diris antaŭ ni ekzamenas individuajn versojn kaj komponantojn.

La demandon kiun Jesuo respondis, estis duobla, do la signoj, kiujn li donis, estis unue identigi lian ĉeeston, poste identigi la periodon kiam la finon de la politika kaj socia sistemo, sur kiu baziĝis la homa socio venus. Estas interese, ke la unua signo kiun Jesuo donas, estas averto (verso 4). Li diras al ni, ke ni estu singardaj, ĉar multaj homoj pretendos reprezenti lin. Tial ni zorge kontrolu ke tio, kion oni diras al ni, precize reflektas tion, kio estas en la biblio. Memoru la Bereanojn, kiuj estis laŭdataj ĉar ili, "Nun ĉi tiuj estis pli noblaj ol tiuj en Tesaloniko, ĉar ili akceptis la vorton kun la plej granda fervoro de menso, zorge ekzamenante la Skribojn ĉiotage por vidi ĉu tiuj aferoj estas tiel." (Agoj 17:11.)

Li tiam diris ke militoj estus oftaj sed ne esti koncerna. Tamen, tiam venos klare malsama speco de milito kiam tutaj nacioj kaj regnoj militus unu kontraŭ la alia (verso 7). Ĉu ĉi tio estas konata al vi? En vivanta memoro ni havis du tiajn militojn, tiel apartajn ke oni ilin nomiĝas Unua Mondmilito kaj Dua Mondmilito. Ambaŭ bezonis ke ilia tutan nacion kai ekonomion estu dediĉi al la milito, ne nur siajn armeojn, kaj rezultigis amasan tutmondan masakro kaj interrompon. Ĉi tio estis precipe diferenca de antaŭaj militoj kaj kaŭzis la esprimon "tuta milito" por priskribi la totalan implikiĝon de ĉiuj aspektoj de la

ekonomioj de la nacioj implikitaj en tiaj militoj. Tiaj militoj estis klara plenumo de la vortoj de Jesuo. Tiam, post ĉi tiuj militoj, estus malabundecoj de manĝoj kaj tertremoj en diversaj lokoj tra la mondo, kaj tiuj estus nur la komencoj de la problemoj por homaro. Ili plimalboniĝus laŭ la paso de la tempo.

En verso 9 li daŭrigas doni aliajn avertojn, ĉi-foje koncerne homojn. Li komencas avertante siajn anojn ke ili estus la celo de persekuto, foje estante mortigitaj ĉar ili sekvis lin. Sekve, kelkaj homoj forlasus sin de li kaj fariĝus perfiduloj kaj malamantoj. Oni povas klare vidiĝi tio en la interreto, precipe en sociaj retoj, kie atakoj kontraŭ la Atestantoj de Jehovo estas tre oftaj kaj estas senescepte plenaj de malveraj asertoj, duonveroj, misprezentoj kaj rektaj elpensaĵoj.

Li daŭrigas dirante al ni ke la rezulto de tiuj aferoj kaj la naturo de socioj ĉirkaŭ la mondo, kauzus multajn homojn forlasi de Jehovo kaj Kristo Jesuo. Samtempe homoj kiuj pretendas koni Dion kaj Kriston, trompus aliajn kaj forigus ilin de la vero trovita en la biblio. Jesuo avertas, ke ni devas rezisti ĉi tion se ni volas akiri la favoron de Jehovo.

En verso 14, Jesuo antaŭdiras ke ekzistus grava predika laboro tra la mondo kiu disvastigos la mesaĝon ke la Regno de Jehovo estas bona novaĵo por la homaro. Ĉi tio estus tiel ĝisfunda ke ĉiuj socioj kaj nacioj de la tero aŭdus pri ĝi. Tio laboro estas farita! La Atestantoj de Jehovo proklamas ĉi tion mesaĝon tra la tuta mondo, foje sub grandaj malfacilaĵoj kaj je persona risko, por ke ĉiu, kiu volas fari tion, povu lerni pli pri la intencoj de Jehovo rilate al la tero kaj la homaro, kaj poste utiligi ĝin.

Klare, ni nun vivas dum la tempoperiodo kiun Jesuo priskribis.

Se vi havas demandon pri ĉi tiu aŭ iu ajn alia temo, bonvolu demandi per retpoŝto.